X
تبلیغات
آسمان این حیاط همیشه قرمز است... - فریدون مشیری :: بگذار که بر شاخه این صبح دلاویز :: 
مثل روزهای برفی
بگذار که بر شاخه این صبح دلاویز
بنشینم و از عشق سرودی بسرایم
آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال
پر گیرم ازین بام و به سوی تو بیایم
خورشید از آن دور از آن قله پر برف
آغوش کند باز همه مهر همه ناز
سیمرغ طلایی پر و بالی است که چون من
از لانه برون آمده دارد سر پرواز
پرواز به آنجا که نشاط است و امیدست
پرواز به آنجا که سرود است و سرور است
آنجا که سراپای تو در روشنی صبح
رویای شرابی است که در جام بلور است
آنجا که سحر گونه گلگون تو در خواب
از بوسه خورشید چون برگ گل ناز است
آنجا که من از روزن هر اختر شبگرد
چشمم به تماشا و تمنای تو باز است
برچسب‌ها: فریدون مشیری
+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم مرداد 1387ساعت 0:2  توسط زمستانی ترین  |