|
برای ارزوهایی که مردند... برای سکوت های کر کننده ام ... برای سکوت های سنگین تر از فریادم...
|
میزنم و میگم میشه این فرمونو بدیش من
ما بد نبودیم، بلد بودیم دنیا ما رو نمیخورد
ما تنگ بودیم اگه دریا بودیم که ماهی مون نمیمرد
ما ساده بودیم، نبودیم که روحمو نمیبرد
ببره بچرخونه بعد بیای بگی مرد