برای ارزوهایی که مردند... برای سکوت های کر کننده ام ... برای سکوت های سنگین تر از فریادم...

تا کی باید منتظر باشیم مدرس منبع اول و اخر باشه و قسم بخوریم فقط باید از مدرس یاد بگیریم و از هیچ کس دیگه یاد نمیگیریم. این همه کارشناس مدرک دار.. اما واقعا چند تاشون روحیه و روان کارشناسی دارن؟؟

 

دوستم چند وقته حالش بده.. رشته ش گرافیکه اما چند ساله تو رشته خودش کار نمیکنه.. برای اینکه بهش حال بدم و یکم اون بعد خود باوریش تقویت بشه و خودشو پیدا کنه.. امروز بهش زنگ زدم برای اینستاگرام دنبال یه گرافیکم بهم میتونی کمک کنی. تو گرافیک خوندی کار بلدی... تو پرانتز بگم همین الان من خودم میدونم با چه گرافیکی باید کارم ران کنم اما میخاستم به اون یه حالی بدم و در کنارش اگر چیزی هم برام درومد که چه بهتر اگرم نشد که هیچی.. هنوز یه روز نشده خیلی بالا رفته فکر میکنه من واقعا زیردستشم . هنوز کار شروع نشده اما رفته تو ژست کارشناسی و نوع صحبتش عوض شده.. هنوز کار به صحبت گرافیک نکشیده ها ... تو همین حال احوال معمولی تغییرات ایجاد شده... اگر این کار راه بندازه چقدر رفتارش میخاد تغییر کنه؟.... بیخیال بابا.... این روزا هوا داشتن هرکسی خوب نیست

یه دوست دیگه دارم برا نهایی کردن کتابم با اینکه خودش هزارو یک مشغله داشت تمام سعیش کرد حرفم زمین نیفته و خیلی کمکم کرد. امیدوارم بزودی بتونم براش جبران کنم و بهش خسته نباشید بگم.. اون زحمتی که برام کشید بی جواب نمونه...

اما این یکی دوستم نمیدونم چرا .. شاید الان احوال خودش خوب نبوده و من زیادی جدی گرفتم حرفش...

 

خدایا شرکت.. کائنات دمتون گرم که هستین و هوامو دارین.. دوستون دارم 

+ جمعه بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۹۹ زمستانی ترین |