برای ارزوهایی که مردند... برای سکوت های کر کننده ام ... برای سکوت های سنگین تر از فریادم...

نباید ترسید،
نباید حتما صد بود،
نباید همیشه منتظر صد ماند،
مهم قدم برداشتن است،
مهم تلاش کردن است،
هر اندازه که باشی،
هر چقدر که از هر چیزی داشته باشی،
باید بپذیری،
قبولش کنی،
و در نهایت برای بیشتر داشتن و بودن تلاش کنی ...
باید بپذیرم که توان من چقدر است،
مثل پذیرفتن توان نقاشی هایم...
توان من همینقدر است...
و از نشان دادن آن ابایی نداشته باشم
و تلاشم را برای بهتر شدن
، بیشتر و بیشتر کنم...

+ پنجشنبه بیستم آذر ۱۳۹۹ زمستانی ترین |