|
برای ارزوهایی که مردند... برای سکوت های کر کننده ام ... برای سکوت های سنگین تر از فریادم...
|
جهان داره پیشه چشمام دائم میچرخه پرهای پروازم به جایی گیر کرده
من اهل آبی های دور و غرقه نورم اما یکی پای منو زنجیر کرده
درکم کن و همباله این تنهاترین باش تا اوجه پرواز منو خودت ببینی
من میرسم به لحظه های خوب شادی اگه تو هم کنار تنهاییم بشینی
وقتی که دنیا تنهام میذاره تو درکم کن تو درکم کن
وقتی که چشمام بارون میباره تو درکم کن تو درکم کن
پ.ن: رضا یزدانی بازم زدی تو هدف... دمت گرم