برای ارزوهایی که مردند... برای سکوت های کر کننده ام ... برای سکوت های سنگین تر از فریادم...

می‌نشیند
و از تمام دالان‌ها می‌گذرد
روی قاب‌ها می‌نشیند
شبانه کشوها را گشوده
و در لای لباس‌ها می‌خزد


برچسب‌ها:
نزار قبانی, شعر
+ سه شنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۸ زمستانی ترین |